ŚWIĘTA KATARZYNA – Zespół klasztorny – Płaskorzeźba „Ukrzyżowanie”

wpis w: Z teki Romana Mirowskiego | 0

Centralną część budynku stanowi wyłożone piaskowcowymi płytami patio, choć może zamiast używać obcego słowa patio: lepiej nazwać go czysto po polsku: dziedzińczykiem. Z czterech stron otaczają go krużgankowe skrzydła, nakryte sklepieniami kolebkowymi, z lunetami lub sklepione kolebkowo-krzyżowo. Na piętrze skrzydła te są jednotraktowe. Nakrywa je pokryty blachą dwuspadowy dach, o kalenicach niższych od kalenic skrzydeł klasztornych. Nad zachodnią połacią dach wzbogacono o lukarnę z trójkątnym szczytem, przeznaczoną do oświetlenia przestrzeni strychowej.

Elewacje: północna i zachodnia mają głębokie, przesklepione podcienia. Osiemnastowieczny portal wejściowy zamknięty jest półkoliście. Złożony jest z motywu rozet, wykutych z piaskowca. Nad portalem umieszczona jest płaskorzeźba przedstawiająca Matkę Boską, w typie tzw. Hodegetrii. Z wschodniego krużganka prowadzą wejścia, kolejno: do kościoła, do rozmównicy i do klasztornej furty. Warto zwrócić uwagę na jeszcze drugi portal w krużgankach, boczny, ten od strony południowej. Jest odkuty z kamienia, wczesnobarokowy, datowany na ok. 1633 r. Wewnętrzne ściany krużganka urozmaicają także półkoliste wnęki, być może przewidziane na umieszczenie w nich posągów przedstawiających świętych. Madonna nie jest jedynym rzeźbiarskim uzupełnieniem architektury krużganków. Drugim z nich była płaskorzeźba przedstawiająca Ukrzyżowanie, datowana na wiek XVII, wmurowana w zewnętrzną ścianę od strony południowej,

W roku 1691 dokonano też remontu i przebudowy wewnątrz klasztoru, między innymi przekształcając przeznaczone dla zakonników pomieszczenia mieszkalne – cele.