ŚWIĘTA KATARZYNA – Zespół klasztorny – Kościół

wpis w: Z teki Romana Mirowskiego | 0

“Klasztor posiada maleńki, pięknie utrzymany kościółek z 6 ołtarzami. W wielkim jest rzeźba z drzewa cyprysowego wyobrażająca św. Katarzynę. W górnej części ma obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Obie św. głowy są ozdobione jedną, duża koroną. Obraz ten pokrywa sukienka. Po prawej stronie wielkiego znajduje się ołtarzyk Serca Pana Jezusa; stoją tu i relikwie Krzyża Świętego. Po lewej stronie od chóru (chodzi tu o chór kapłański, czyli prezbiterium p. aut.) są ołtarze Niepokalanego Poczęcia Matki Boskiej i św. Antoniego – wypukłorzeźba. Po prawej św. Franciszek Seraficki dotyka lewą ręką ranę Chrystusa Pana, prawą zaś trzyma rękę Jezusową. Dalej ołtarz z pięknym obrazem św. Elżbiety rozdającej ubogim jałmużnę”.

Ołtarze św. Antoniego oraz św. Elżbiety pochodziły z kieleckich warsztatów. Zamówiono je w roku 1867. Wszystkie te ołtarze (czyli 5) przetrwały do lat 80 XX w., kiedy uległy likwidacji. Widoczne są one na zachowanych fotografiach z lat międzywojennych, a także na często publikowanej fotografii wykonanej w roku 1952 przez wybitnego kieleckiego fotografika, Jana Siudowskiego (1933-1982). Ołtarz główny, w związku z posoborowymi zaleceniami zastąpiono nowym, przy którym celebrujący mszę kapłan twarz zwróconą ma w kierunku wiernych. Mam nadzieję, że owa likwidacja dotyczyła jedynie wyprowadzenia ołtarzy z tego kościoła, a nie ich unicestwienia! Jak sucho i ubogo prezentuje się przy tekście księdza Jana opis wnętrza kościoła w Katalogu Zabytków z połowy lat 50. ubiegłego wieku! „Portal z krużganków do kruchty w profilowanym obramieniu z w. XVII. W zwieńczeniu ołtarza głównego obraz Madonny z Dzieciątkiem w formie tonda w typie włoskim 2. poł. wieku XVI lub 1. poł. w. XVII, w srebrnej koronie i sukienkach z końca w. XVI…”.