BODZENTYN – Kościół parafialny – widok od str. wsch.

wpis w: Z teki Romana Mirowskiego | 0

Czteroprzęsłowy korpus kościoła przykryto sklepieniami dopiero w 1. połowie XVII stulecia: w nawie głównej kolebkowym z lunetami, a w nawach bocznych kolebką krzyżową z nakładanymi stiukowymi żebrami. Prezbiterium, o takiej samej jak nawa główna szerokości (trzy przęsła), zamknięte jest wielobocznie, zaś jego sklepienie jest niemal takie same jak w nawie głównej, różniąc się tylko bogatszą dekoracją stiukową. Od północy, na przedłużeniu nawy bocznej, dobudowane zostały – od wschodu zakrystia, a od zachodu skarbiec. W tych przybudówkach zachowały się pierwotne, gotyckie sklepienia krzyżowo-żebrowe, ze zwornikami ozdobionymi herbem Dębno należącym do Oleśnickich. Ściany zewnętrzne kościoła opięte są smukłymi uskokowymi przyporami. Bryłę kościoła uzupełnia jeszcze kruchta, zlokalizowana przy południowej ścianie.

Okna prezbiterium są ostrołukowe, w nawach bocznych przekształcone, a w nawie głównej zamurowane. Dach nad nawą i prezbiterium jest dwuspadowy, Nie ma on niestety gotyckiej strzelistości, ani storczykowej więźby, zastąpionej podczas remontu nowocześniejszą konstrukcją. Nad nawami bocznymi są dachy pulpitowe. Nad dachami góruje wyniosła barokowa (a ściślej prezentująca „typ barokowy”) wieżyczka na sygnaturkę. W bodzentyńskim kościele zachowało się sporo oryginalnych detali: jest tu pięć gotyckich, ostrołukowych kamiennych portali z połowy XV stulecia. Portal wiodący z prezbiterium do zakrystii jest późnorenesansowy, drewniany, z bogatą okładziną z 1. połowy XVII wieku i barokowym zwieńczeniem z 1. ćwierci wieku XVIII, które nawiązuje do wystroju jaki otrzymały sąsiadujące z nim stalle. Drzwi osadzone w tym portalu mają z jednej strony gotyckie okucia, a z drugiej późnorenesansową okładzinę.