BIELINY – Kościół parafialny – widok od wschodu

wpis w: Z teki Romana Mirowskiego | 0

Jest to wieś gminna w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim. Rozciąga się wzdłuż szosy z Kielc do Nowej Słupi. Nazwę Bielin nosi oficjalnie od roku 2003, przedtem były to Bieliny Kapitulne (od strony zachodniej i Poduchowne – od wschodu). Nazwy te obecnie zachowane dla odrębnych sołectw, dowodzą wcześniejszych, wieloletnich – w tym przypadku właścicielskich – związków wsi z Kościołem.

„W Bielinach pod Świętym Krzyżem znajduje się kościół murowany, w kształcie krzyża, zasklepiony, blachą kryty, postawiony w roku 1637 na miejscu dawnego, przez ks. Biskupa Jakuba Zadzika, pod wezwaniem św. Józefa Oblubieńca Matki Bożej w roku 1643 konsekrowany” – pisze ksiądz Wiśniewski. Parafia tutejsza powstała także w roku 1637, wcześniej Bieliny należały do parafii w Daleszycach. Od kościoła dzieliło mieszkańców Bielin ponad 10 kilometrów, a ponadto parafialny kościół położony był za górami, za lasami, zarówno w przenośni jak i dosłownie. Budowa własnej świątyni musiała być tu przyjęta z ogromnym zadowoleniem i może dlatego wybrano miejsce na wzgórzu, bardzo piękne i mocno eksponowane – na wprost drogi od strony zachodniej. Po obu bokach nawy dostawione są kwadratowe w planie kaplice; poziomy posadzek w kaplicach wyższe są niż w nawie. Dachy nawy i kaplic są dwuspadowe, a nad zakrystią jest dach pulpitowy. W nawie, która pierwotnie nakryta była płaskim drewnianym stropem są teraz sklepienia żaglaste na gurtach, a w prezbiterium i zakrystii sklepienia kolebkowo – krzyżowe. Kaplice otwarte są do nawy arkadami, a żebra ich kolebkowo – krzyżowych sklepień, zdobione bogatą dekoracją stiukową, „spływają” na wczesnobarokowe belkowanie.